چهار مرد که هر کدام به نوبه خود عجیب و غریب هستند، راهی سفری می‌شوند تا همسر جداشده شخصیت اصلی داستان را متقاعد کنند. این اثر به عنوان فیلمی خودزندگینامه‌ای از ریتویک گاتاک شناخته می‌شود.

پس از اینکه یک دوست قدیمی دوران دانشگاه به ایشوار شغلی در یک کارگاه ذوب آهن پیشنهاد می‌دهد، او که مردی درستکار و شریف است، حلبی‌آبادی در حومه کلکته را که در آن با گروهی از پناهندگان بنگال شرقی زندگی می‌کند، ترک می‌کند. ایشوار با این برنامه که زندگی محکمی برای خود، خواهرش سیتا و ابهیرام، پسر یتیمی که به سرپرستی گرفته بسازد، حرکت می‌کند؛ اما متهم به خودفروختگی و رها کردن مردمش می‌شود.

یک مرشد مذهبی سرگردان، یک وکیل بیوه و کوچک‌ترین دخترش را مرید خود می‌کند که این کار باعث عصبانیت دوست‌دختر دختر یعنی ساتیا و همچنین نیباران همیشه شکاک می‌شود.

بیمال یک راننده تاکسی در شهری کوچک و حاشیه‌ای است. او تنها زندگی می‌کند و تاکسی‌اش (یک شورولت قراضه مدل ۱۹۲۰ که نامش را جاگادال گذاشته) تنها همدم اوست؛ این ماشین با وجود فرسودگی شدید، نور چشمان بیمال است.

تنها رویای رامو، پسر ارشد یک خانواده مهاجر، و اوما برای ساختن یک زندگی شاد در کنار هم، به دلیل بحران‌های اقتصادی در کلکته پس از تقسیم هند، با موانع متعددی روبرو می‌شود.